Archiwum dla Concepción Cabrera de Armida (Conchita)

Concepción Cabrera de Armida (Czcigodna): Kapłan nie należy już do siebie samego

// Lipiec 1st, 2011 // Brak komentarzy » // Concepción Cabrera de Armida (Conchita)

Kapłan nie należy już do siebie samego. Jest on drugim Mną i musi być wszystkim dla wszystkich, ale przede wszystkim przez uświęcenie siebie, gdyż nikt nie może dać czegoś, czego sam nie posiada, a tylko Uświęciciel może uświęcić. A więc, jeśli chce on być świętym – co jest mu nakazane – musi być owładnięty, nasycony Duchem Świętym, gdyż tak jak Duch Święty jest niezbędny dla życia każdej duszy w ogólności, dla duszy kapłana On musi być jej oddechem i samym jej życiem. Jeśli księża są Jezusem, czy nie powinni mieć oni Ducha Jezusa? A ten Duch, czy nie jest On Duchem Świętym?

(Sprawozdania duchowe, 9.11.1927 r. [fragm.], Czcigodna Sługa Boża Concepción Cabrera de Armida)

Concepción Cabrera de Armida (Czcigodna Sługa Boża): Boża substancja podbija naturę ludzką

// Kwiecień 21st, 2011 // Brak komentarzy » // Concepción Cabrera de Armida (Conchita)

Później, Ojcze, jakby w wielkim ogniu, Jezus przemówił do mnie i powiedział: – “Szkołę świętych można odnaleźć w Krzyżu i w Eucharystii. To tu jest miejsce, w którym dusza jest nauczana, gdzie uczy się… tam gdzie cierpimy, gdzie kochamy… to tam dusza wycofuje się z ziemi… tam zbliża się do nieba… tutaj jest próbowana i nagradzana… tutaj jest oczyszczana i uświęcana… tutaj umiera by powrócić do życia i żyć…

Widzisz, córko, Eucharystia i Krzyż, Miłość i Ból, są tak zjednoczone że nic nie może ich rozdzielić. Ja jestem tutaj zawsze ukrzyżowany – mistycznie – i krew Kalwarii jest krwią na ołtarzu, i ciało ofiarowane jako ofiara Krzyża jest hostią ofiary eucharystycznej.

Miłość i cierpienie, córko, cierpienie i miłość. Nie oddalaj się od Krzyża ani od Eucharystii. Podtrzymuj dusze, zwłaszcza tę, którą powierzyłem tobie dla jej udoskonalenia. Ucz bogactwa bólu, cierpliwej ofiary, dobrowolnego ukrzyżowania, życia ofiarą, to jest, bogactw Krzyża. Ale ucz także gdzie znaleźć źródło siły, nieskończonej miłości, największą manifestację Boskiej czułości, [ucz] Eucharystii. Boża substancja podbija naturę ludzką. Niech dusze mnie kochają, moja córko. Pragnę miłości, ale miłości czystej i ofiarnej”.

(Pisma 1507 [fragm.], Czcigodna Sługa Boża Concepción Cabrera de Armida)

Conchita Cabrera de Armida (Czcigodna): Kochać Kościół

// Marzec 29th, 2011 // Brak komentarzy » // Concepción Cabrera de Armida (Conchita)

Kochać Kościół to nie znaczy krytykować go, niszczyć, próbować zmieniać jego podstawowe struktury, redukować go do humanizmu, horyzontalizmu czy służby na rzecz  naturalistycznie pojmowanego wyzwolenia człowieka. Kochać Kościół to współpracować z dziełem Odkupienia przez Krzyż i tym sposobem sprawić, by Duch Święty przyszedł i odnowił oblicze tej biednej ziemi, by doprowadził do wypełnienia się zamysłu niezmierzonej Ojcowskiej miłości.

Concepción Cabrera de Armida (Czcigodna): Miłość zwycięża wszystko

// Grudzień 16th, 2009 // Brak komentarzy » // Concepción Cabrera de Armida (Conchita), Myśli i słowa

Sł. Boża Concepción Cabrera de Armida (Conchita), meksykańska mistyczka, inspiratorka Dzieł KrzyżaSzczęśliwi ci, którzy wzrastają, przywiązując się wciąż coraz bardziej do Krzyża! Kimże oni są? To tylko tacy, którzy kochają, ponieważ miłość zwyciężą wszystko i w miłości nie ma bólu ani cierpienia, ale jedyną męką duszy jest to, że nie cierpi ona dostatecznie dla Umiłowanego

(Pory duszy. Lato, Sł. Boża Concepción Cabrera de Armida – Conchita)

Concepción Cabrera de Armida (Czcigodna): Kto osiągnie to Niebo na ziemi?

// Listopad 23rd, 2009 // Brak komentarzy » // Concepción Cabrera de Armida (Conchita), Myśli i słowa

Mój Boże! Kto osiągnie to Niebo na ziemi? Tylko dusza dobrej woli, która zapiera się siebie i bierze lekki czy ciężki Krzyż, który Pan dla niej wybrał i zesłał, bez opierania się mu: ta dusza, która nie zatrzymuje się na drodze doskonałości; która, o każdej porze, ufna i czysta, pozwala się nieść woli Bożej… ta która przeciwstawia się swojej wrażliwości i własnemu sądowi, wyrzekając się siebie… Ta, która w ramionach ślepego posłuszeństwa pozwala być przekształcaną w żyjący Krzyż; a ponad wszystko ta która kocha, ta która kocha, ta która kocha, zawsze wzrastając pośród cierpień, upokarniając się!…

(Pory duszy. Jesień, Sł. Boża Concepción Cabrera de Armida – Conchita)